Ik kan zo immens genieten van nietigheid. Het gevoel hebben extreem klein te zijn – even zonder negatieve connotatie – heeft me al zo vaak positief op het gemoed gewerkt. Even zodanig in het niets verzinken in het licht des dingen, even de grootsheid inzien, ik vind dat intens magisch.
Ik zeg vaak dat sneeuwvakanties mijn favoriete vakanties zijn, en dat sluit naadloos aan bij dat gevoel van nietigheid. Ergens op eenzame berghoogten staan, afgezonderd van de wereld, met in de wijde omtrek niks anders dan wolken en besneeuwde bergtoppen, en ineens ben je zo klein – wat vind ik dat heerlijk.
Ook andere natuurfenomenen dwingen mij tot diezelfde genietbare nietigheid. Neem nu de Grand Canyon, Amerika’s bekendste gleuf, die zo’n 4.927 vierkante kilometer groot zou zijn. Ter vergelijking: de oppervlakte van Oost-Vlaanderen bedraagt 2.982 vierkante kilometer. Wat een immense gleuf. Ik geloof dat ik een paar uur met open mond en immense nietigheidsgevoelens naar het fenomeen zal staan gapen als ik er ooit heen ga. Ik moet dringend eens werk maken van die stip op mijn To Do’s.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over het buitenaardse. Wie me ’s avonds al eens meegemaakt heeft, zal wel al gezien hebben dat ik soms als een halve gare in het luchtledige loop te staren, soms tot grote schaamte van wie m’n schouder flankeert. Maar ik vind het nu eenmaal geweldig om naar de sterrenhemel te kijken. Even stilstaan de verhoudingen in galactische, dààr wordt een mens pas stil van, dàn voelt een mens zich pas klein.
Heerlijk.
Dat alles om maar te zeggen dat ik graag klein ben. En dan bedoel ik dat niet op z’n Calimero’s, want niet eerlijk vind ik het helemaal niet.
Maar waar haal ik mijn fascinatie vandaan? Vanwaar die passie voor nietigheid? Misschien omdat alles dan relatief wordt? Misschien worden alle zorgen en bekommernissen op zo’n moment van nietigheid net zo nietig? En zeg nu zelf, wie zou daar nu niet vrolijk van worden?
Maar het kan natuurlijk net zo goed een uitloper van een of andere persoonlijkheidsstoornis zijn. Ik voel me pas goed als ik niks beteken? Maar omdat dat geen romantisch schrijfsel zou verdienen, sluit ik die mogelijkheid even uit.
Recente Reacties