Met grote ogen werd de eedaflegging van Di Rupo I hier op de redactie gevolgd. Er is een regering. Na grofweg 541 dagen is er eindelijk een regering. Het voelt bijna onecht aan. Maar ze is er, en laten we met z’n allen hopen dat het een degelijke regeerperiode wordt.
En nu houden we erover op. Want als er één iets is waar ik de voorbije maanden veel over gelezen en geschreven heb, is het wel den polletiek.
Sinterklaas is langsgeweest. Ahja, want het is zes december. Eerst in ons studiootje en vervolgens ook op de redactie. En we zijn weer een paar chocolaatjes rijker. Lekker, maar niet echt gezond. Misschien dat ik me binnenkort ook eens aan het cliché-voornemen – ‘vanaf januari eet ik gezonder en sport ik meer – waag.
En zoals dat jaarlijks gaat, is het overmorgen mijn verjaardag. Mijn vijfentwintigste al. Een kwarteeuw. Da’s verdorie lang. De dag zelf zal zonder al te veel poeha passeren. Een gezellig samenzijn met mijn liefje, een taartje bij de ouders en dan gaan werken. ‘t Is volgend weekend dat het staat te gebeuren: een heuse verjaardagsbijeenkomst in Laarne. Niet minder dan eenentwintig mensen zullen aanwezig zijn. Da’s veel. Heel veel. Meer dan ik had verwacht. En nu moet ik al die mensen plaats kunnen bieden en enkele uren weten te entertainen. Dju, zeg.
Hoe dat verliep, hoort u ooit nog wel.
Recente Reacties